Uit het oog, niet uit het hart

Lieve mevrouw Peters,

Gisteren ontving ik een bericht uit zeer onverwachte hoek! Het was wel een heel welkom bericht, al werd me wel een trieste boodschap gebracht. Een van jouw dochters heeft me weten te vinden. En al is het zo lang geleden, ik kan me ze nog heel goed herinneren. Net als dat ik me jou nog zo goed kan herinneren.

Ik dacht nog regelmatig aan jou

Want er was een tijd dat ik dagelijks bij je op bezoek kwam. Je was onze achterbuurvrouw en ik ben je nooit meer vergeten. Ik sloot je in mijn hart en daar heb ik je de rest van mijn leven in gedragen. Met enige regelmaat dacht ik nog steeds aan jou. Zo ook aan je man; meneer Peters. Wat waren jullie een gouden koppel. Ik genoot altijd van jullie gastvrijheid en warmte. Van jullie verhalen en het gevoel van welkom en geliefd zijn. Want, ik weet niet of jullie dat ooit geweten hebben, maar mijn broertje en ik hadden het niet altijd makkelijk in onze jeugd.
In de periode dat ik vaak bij jullie op bezoek kwam, hadden wij al een hele geschiedenis achter de rug.

Ik zal een jaar of negen zijn geweest

Bij jullie was het altijd goed. Daar voelde het altijd vertrouwd en veilig. Als ik eraan terug denk, dan krijg ik er nog een brok van in mijn keel. Zo klein als ik toen was, ik zal de leeftijd van mijn oudste dochter nu, hebben gehad. Ik nam ook weleens een woestijnrat of een duif mee. Dat was toen echt mijn lust en mijn leven. Die duiven vond ik altijd overal en daar zorgde ik dan voor. Ik kan me nog heugen dat ik ook nog weleens een appeltaart bakte en dat meenam. Je vond het altijd wel prima. Al had je denk ik wel een voorkeur voor die appeltaarten. Daardoor raakte je volgens mij best vertederd.

Ze hadden een magische klok!

Och, ik haal je me nog zo voor de geest! Met je krullen, je bril en je bloemetjesjurken.
Ik zie ons nog zo zitten in jullie tuin, met die ronde tafel, een tafelkleed met van die verzwaarders aan het tafelkleed en een parasol. En die mooie boom met die dieprode bladeren. Het bladerdeken van die boom helde altijd over de muur, onze tuin in.
We zaten ook weleens binnen. Want het was natuurlijk niet altijd mooi weer. Daar werd ik keer op keer betoverd door die magische klok die bij jullie op de schouw stond. Die klok verraadde altijd precies wanneer de volle maan werd verwacht. Dat vond ik zoiets fantastisch! Ik begreep nooit hoe een klok dat nou kon weten. Wat wist ik nou van de cyclus van de maan? Niets natuurlijk! Jij wist het waarschijnlijk wel en ook hoe die klok werkte, maar je liet het altijd een mysterie.

Ik vroeg me al tijden af hoe het met je was

Nadat we verhuisden, zijn we elkaar een beetje uit het oog verloren. Maar vergeten was ik je echt niet! We hebben nog weleens brieven uitgewisseld. Ik weet nog dat je me in die tijd schreef dat het niet zo goed ging met meneer Peters.

Hij tobde met zijn hart. Een van je dochters wist dus contact met mij te leggen. Tijdens het opruimen van jouw huis, vond ze oude briefjes terug van mij. Deze had je al die jaren nog bewaard! Dat was de reden geweest voor de zoektocht naar mij. Mijn hart ging echt sneller kloppen, want al tijden vroeg ik me af hoe het met je was en of je nog in leven was.Dit laatste bleek niet meer het geval. Je overleed afgelopen juli. Meneer Peters overleed reeds 16 jaar geleden al. Dat zal dan niet lang na onze briefuitwisseling geweest zijn. Wat droevig dat je achter bleef zonder je geliefde man. Ik begreep dat je in heel goede handen was bij je dochter. Daar zul je vast veel steun aan hebben gehad.

Uit het oog, maar niet uit het hart

Wat ben ik dankbaar dat ik nu toch nog weet hoe het je is vergaan. Want stiekem knaagde dat best weleens aan mij. Al heb ik jullie in geen jaren meer gezien, jullie zijn me altijd heel erg dierbaar gebleven. Met heel veel liefde kijk ik terug op die fijne tijd. Jullie zijn absoluut onderdeel van een stukje jeugdsentiment. Uit het oog, maar zeker niet uit het hart!

Lieve mevrouw Peters, het ga u goed daar boven en dank voor die fijne tijd. Dank dat je er was, ik zal je nooit vergeten!

judith-it, uit het oog, niet uit het hart


Wil je op de hoogte blijven van nieuwe publicaties? Vergeet dan niet op de ‘Follow us’ button onder dit artikel te klikken!


Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *