De eerste warme dagen zijn een feit en stiekem begint de zomer al te lonken. Mijn bikinibody ook. Ik bedoel, niet. Daar wringt de schoen dan ook voor mij… of… de touwtjes van de bikini in mijn speknek. Vorig jaar had ik besloten dat ik mijn niet-bikini-body zou gaan omarmen en dat ik het in een bikini ging hijsen. Nope, ik ging het niet bikini-proof maken. Daarvoor was ik totaal niet gemotiveerd. Ik liet body-negatief hoogtij vieren. Weer eens wat anders dan dat tot in den treuren body-positieve geleuter.
Met een fabulous bikini aan, is je lijf slechts bijzaak
De uitgelezen kans om ongegeneerd te shoppen, want ik moest mij immers wel een beetje comfortabel voelen in zo’n niemendalletje. Van een zeker merk zag ik de prachtigste setjes voorbij komen en ik zag mezelf al helemaal flaneren met mijn niet bikini-proof-body. Want met zo’n fabulous bikini aan, is je lijf slechts bijzaak. Althans, dat was de hele bedoeling.
Het gewenste resultaat bleef uit
Het kostte wel wat, maar dan had ik ook wat. Een stok achter de deur om het dat jaar dan toch écht te gaan doen! Zo had ik binnen een mum van tijd niet 1, maar liefst 2 alleraardigste setjes binnen. Enthousiast trok ik ze aan en net zo snel trok ik ze ook weer uit. Het gewenste effect en eveneens gewenste resultaat bleef uit. Maar hej, dat had vast tijd nodig. Ik moest er gewoon aan wennen. Dus een paar dagen later trok ik ze nog eens aan. De tijd daarna deed ik dat nog minstens 80 keer. Er veranderde niets. Behalve dan dat ik mezelf er voor een rollade best aantrekkelijk uit vond zien. Ook rollades mogen er zijn en verdienen een plekje op deze wereld. Zo troostte ik mezelf.
Het zou me toch geen rollade meer uitmaken?
Ik had toch met mezelf afgesproken dat het me geen rollade meer uit zou maken? Niets bleek minder waar en ik kon het niet uitstaan dat ik dit niet van me af kon zetten. Het kon me niet bekoren en toen de zomer zijn intrede deed en ik eraan moest geloven, geloofde ik er bij nader inzien toch niet meer in. Ik kon het niet en ik koos toch weer voor een badpak waarvan ik dacht dat het me nog enigszins flatteus stond.
Negatief + negatief is toch positief?
Die zogenaamde stok achter de deur leverde mij niet het gewenste resultaat en nu zit ik met de gebakken peren…eh, rollade. Want zo voel ik me nog steeds. Heerlijk om te eten maar niet om terug te zien in de spiegel. Als ik voor mezelf spreek. Ik had gehoopt dat de uitkomst van body-negatief + body-negatief vanzelf body-positief zou worden. Zoals het zou behoren te gaan. De praktijk wijst anders.
Denken is ook sport
Het zal toch niet zo zijn dat ik mijn luie reet dan toch in beweging moet gooien en de bourgondiër in mezelf zal moeten bedwingen? Ik word al moe als ik eraan denk… Ha, maar daar heb ik even twee vliegen in één klap te pakken. Want denken is ook sport. Denksport. Is hangen ook sport of sportief? Want dan ga ik er ook bij bankhangen. Bij nader inzien denk ik dat ik er toch wel ga komen!
Wil je op de hoogte blijven van nieuwe publicaties? Volg mij dan ook op Instagram: @judithevelien
